Mig langaði að staldra aðeins við og gefa mér stund til að deila með samfélaginu af hverju ég tók skrefið og byggði Boon, hvað drífur teymið á bak við það áfram og hvað við viljum að það verði. Hvað sem það verður, þá gerum við það saman. Fyrst og fremst með því að hlusta á ÞIG, notandann okkar.
Þegar ég vann fyrir nokkrum mánuðum við að byggja gervigreindarfulltrúa fyrir fjármálageirann fékk ég skýra löngun. Mig langaði að njóta þess í einkalífinu að hafa gervigreindarfulltrúa sem er jafn öflugur og það sem við vorum að byggja í fyrirtækjaheiminum. Og ekki bara það, ég vil eiga samband við hann, ég vil geta reitt mig á hann, að hann hafi frumkvæði, geti hjálpað mér og — það sem mestu skiptir — að hann eigi líka sín eigin sambönd.
Þegar ég hugsaði mig um í smástund áttaði ég mig á því að innst inni vildi ég eiga gervigreind sem ég gæti treyst fyrir því sem skipti mig mestu máli í lífinu: starfsferlinum, ferðalögum, lögfræði, námi og fleiru… Og ég vildi geta treyst henni til að tengja mig betur við umheiminn, svo hún þurfti að vera tilfinningalega þroskaður gervigreindarfulltrúi sem skilur að heimurinn okkar snýst umfram allt um samvinnu, félagsskap, hjálp, vöxt og samfélag.
Það er, öðru fremur, það sem streymir frá dýpstu hvatakimum sem leiddu til þess að Boon varð til. Við viljum að Boon sé gervigreindin sem ungt fólk getur treyst fyrir mikilvægustu málunum og sem getur hjálpað því að fara út í heiminn og tengjast meira og betur en nokkru sinni fyrr. Gríðarleg áskorun, en hún er þess virði að reyna.